Cuant che no tu mi cjatis, no sta cirì la fuesse Tu cjatarâs i miei puars vues Cirimi te montagne co ai simpri amât La parsore tu mi cjatarâs. ---- Cuant che no sarai, no sta vaimi cun dolôr Chês lagrimis a clipiran la tiere Cjatimi te ploie che mi bagnave in muse Cjamine sot di je e tu mi cjatarâs. ---- Cuant che no sarai, no vuei ve rosis Lis rosis a saran rosis muartis Travierse un prât di rosis vivis. E jenfri lôr tu mi cjatarâs. ---- Cuant che no sarai, no sta sofrì par me Ricuardimi cemût co jeri, no tu sofrirâs Cjale tal cîl de montagne il svol de acuile. Lì tu mi cjatarâs, no sta vaì, o soi feliç. --- Chestis rimis tradotis al furlan, a son stadis scritis in Spagnûl da un soci de Societât Furlane di Buenos Aires, e cumò ancje arlêf dal “Taller de Furlan”, il so non:
Emilio De Candido, so pari al jere di Soclêv, frazion di Mediis.